Zoeken

Wat een vreugde, zoveel ellende, al die herinneringen...

Deze 2022 missie naar Nioki was voor mij rijk aan emoties. Ik had nooit verwacht zo'n diep menselijk avontuur te beleven. Aangezien ik al 10 jaar geen cataractchirurgie meer heb beoefend, was ik niet zeker of ik hulp zou kunnen bieden. Ik was snel gerustgesteld. Een paar uur na de landing in Nioki, begon de werkverdeling. Elke dag zijn er bijna 100 patiënten te onderzoeken. Mijn rol is om patiënten met cataract te diagnosticeren, die later door Jacqueline en Hedwig geopereerd gaan worden. Tevens iedereen screenen op glaucoom en eventueel uitleg geven over de langdurige behandeling die daarop volgt. Ook secundaire cataracten met laser behandelen, of gewoon een bril voorschrijven maakte deel uit van mijn werk. De patiënten komen en gaan en ik probeer met Tatiana en Michel, oogartsen en collega's, om de tijd te nemen en te luisteren naar elke bekommernis en elke vraag te beantwoorden. Tussen twee patiënten door geven we uitleg aan Eric en Gustave, twee Congolese verpleegsters. We vertellen wat we hebben waargenomen en waarom een bepaalde behandeling wordt voorgeschreven. Hun medische kennis en hun vlotheid in het Lingala, hun leergierigheid en hun toewijding aan de missie verbaasde me. Zo ontstond er een band tussen ons.

Ze namen zij ons mee naar de school van hun kinderen en overlaadden ons met heerlijke avocado's die in Hamza's bekwame handen veranderden in een smeuige “guacacongo”.



Had ik even tijd, dan, ging ik helpen bij Guido's en zijn honderden tweedehandse brillen; geschonken door Belgen en Nederlanders. Zulke brillen maken veel patiënten blij en de glimlach op hun gezichten vrolijken mijn dag op. Het moreel wordt in Nioki soms zwaar op de proef gesteld en kan dan ook laag zakken. Aan te veel kinderen, jonge volwassenen en ouderen hebben we de beperkingen van de geneeskunde moeten uitleggen en zeggen dat we niet in staat zijn om ze te genezen. Dan moeten machteloos toekijken en luisteren naar het stille of oorverdovende leed van deze mensen voor wie wij het laatste redmiddel waren. Gelukkig, zijn er ook elke ochtend patiënten die een cataract operatie hebben ondergaan en die een paar dagen eerder blind, of zo goed als, bij ons op afspraak kwamen en die ons nu lachend vragen om met hen op een foto te staan. Hun leven is dankzij de operatie opgefleurd.

Op dat moment, weten we dat alles wat we hier in Nioki doen zinvol is.


Dr. Ariane Milet
















12 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven